25 października 1920 podchorąży Włodzimierz Dunin-Borkowski, w zastępstwie dowódcy 9 kompanii (podporucznika Stanisława Pięknego) sporządził wniosek o jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari. Wniosek został poparty przez dowódcę III batalionu, kapitana Kazimierza Szcześniaka, dowódcę 62 pp, majora Karola Dziekanowskiego i 18 stycznia 1921 przez dowódcę 15 Dywizji Piechoty, generała podporucznika Władysława Junga.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy i kontynuował służbę w 62 pp w garnizonie Bydgoszcz. 11 marca 1930 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do batalionu KOP „Sienkiewicze”. W marcu 1934, w stopniu chorążego, pełnił służbę na stanowisku dowódcy plutonu. 1 sierpnia 1939 w dowództwie baonu pełnił funkcję podoficera granicznego.
Był żonaty, miał trzech synów: Henryka (ur. 1922), Waleriana (ur. 1925) i Leszka (ur. 1927).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1201 ?