W trakcie prac archeologicznych przeprowadzonych na stanowisku Diepkloof odkryto jedną z najbardziej kompletnych i ciągłych sekwencji osadów z paleolitu środkowego () w całej Afryce Południowej, których miąższość sięga 3 m. Datowane metodami optyczną (OSL) i termoluminescencyjną (TL) obejmują okres od 130 tys. do ok. 50 tys. BP i zaliczane są do kultur i . Szczególnym elementem świadczącym o rozwoju kultury na tym obszarze są fragmenty skorup strusich jaj udekorowane wyrytymi na nich geometrycznymi wzorami, których na stanowisku Diepkloof 1 odnaleziono ponad 400. Najstarsze z nich datowane są na okres sprzed około 109 tys. lat, choć większość pochodzi z warstw z okresu od 85 do 52 tys. lat temu. Skorupy te pełniły funkcję przedmiotów codziennego użytku i wykazują znaczne podobieństwo do pojemników na wodę używanych współcześnie przez przedstawicieli ludów San, którzy również oznaczają swoje przedmioty geometrycznymi grawerunkami, co umożliwia identyfikację właściciela.