Kobiety po raz pierwszy rywalizowały w olimpijskim kolarstwie torowym podczas igrzysk w Seulu w 1988 roku.
Zasady Zgodnie z przepisami Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) sprint rozgrywany jest na trzech okrążeniach na torach krótszych niż 333,33 m oraz na dwóch okrążeniach na torach o długości co najmniej 333,33 m. Na torze o długości 250 m oznacza to dystans 750 m.
mały|Oznaczenia na torze kolarskim. Czerwona linia wyznacza linię sprinterską.
Pozycje startowe ustalane są przez losowanie. Zawodnik rozpoczynający bieg od wewnętrznej strony toru, o ile nie zostanie wyprzedzony, musi prowadzić co najmniej z prędkością chodu aż do osiągnięcia linii wyścigu na dochodzenie po przeciwnej stronie toru i nie może wcześniej wykonywać manewru mającego zmusić przeciwnika do objęcia prowadzenia.
Charakterystycznym elementem sprintu jest stójka (ang. standstill, także track stand), czyli niemal całkowite zatrzymanie roweru przy zachowaniu równowagi bez podpierania się nogą. Przepisy UCI i PZKol dopuszczają podczas jednego biegu maksymalnie dwie stójki, z których każda może trwać najwyżej 30 sekund.