filtracja przestrzenna (ang. spatial filtering) – selekcja sygnałów na podstawie ich parametrów przestrzennych, przede wszystkim kierunku nadejścia. W rozwiązaniach antyspoofingowych filtracja przestrzenna może służyć do tłumienia sygnałów fałszywych docierających z kierunku spoofera przy zachowaniu możliwości odbioru sygnałów satelitarnych.
W klasycznej metodzie kształtowania zer liczba niezależnych kierunków, z których sygnały mogą być jednocześnie silnie tłumione, zależy od liczby elementów szyku. Dla szyku złożonego z M elementów możliwe jest utworzenie zer dla maksymalnie M − 1 niezależnych kierunków zakłóceń.
W bardziej zaawansowanych systemach stosowane może być (ang. space-time adaptive processing, STAP), w którym jednocześnie wykorzystywane są informacje przestrzenne pochodzące z wielu elementów szyku oraz informacje wynikające ze zmian sygnału w czasie. Termin „adaptacyjne przetwarzanie przestrzenno-czasowe” jest stosowany w polskiej literaturze radiolokacyjnej. W systemach CRPA spotykane jest również adaptacyjne przetwarzanie przestrzenno-częstotliwościowe (ang. space-frequency adaptive processing, SFAP), wykorzystujące zależności przestrzenne i częstotliwościowe odbieranych sygnałów.
Zobacz też
cross-pol jamming
Przypisy
Kategoria:Anteny Kategoria:GPS