Jan Pacyfik Szpondrowski OFM, w dokumentach także Jan Szpądrowski, imię zakonne o. Pacyfik (ur. 1831 w Ogrodzieńcu, zm. 17 marca 1906 w Kluczewsku) – polski duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin-reformat, współpracownik organizacji narodowej w czasie powstania styczniowego, więzień polityczny caratu w Sandomierzu objęty jawnym dozorem policyjnym, po kasacie zakonu proboszcz parafii św. Wawrzyńca w Kluczewsku (1880–1906) i budowniczy tamtejszego kościoła.
Życiorys Młodość i formacja zakonna Urodził się w 1831 roku w Ogrodzieńcu pod imieniem Jan od Krzyża jako syn Wojciecha Szpądrowskiego (Szpondrowskiego), urzędnika dozoru hutniczego i zakładów przemysłowych, oraz Łucji Julianny z domu PławińskiejArchiwum Państwowe w Katowicach, Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej Ogrodzieniec, akt chrztu nr 59/1831..
W 1851 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Reformatów (OFM) w prowincji małopolskiej pw. Matki Bożej Anielskiej, przyjmując imię zakonne Pacyfik. Po złożeniu ślubów wieczystych i ukończeniu studiów teologicznych przyjął w 1858 roku święcenia kapłańskie. W latach 1861–1862 pełnił funkcję kaznodziei w klasztorze reformatów w Solcu nad Wisłą.