Leon Szpądrowski, właściwie Leon Ludomir Szpądrowski (we Francji notowany także jako Léon Szpondrowski, Szpondowski, Spandrowsky lub Spadrowski; ur. 21 marca 1870, zm. 21 kwietnia 1950 w Paryżu) – polski malarz pejzażysta, rysownik i ilustrator, związany z warszawskim środowiskiem artystycznym przełomu XIX i XX wieku oraz polską kolonią artystyczną w Paryżu. Uczeń paryskiej Académie Julian, wieloletni współpracownik „Tygodnika Ilustrowanego” oraz wystawca w warszawskiej Zachęcie.

Życiorys i edukacja Urodził się w 1870 roku. Pochodził z rodziny inteligencko-szlacheckiej, był synem Walerego Stanisława Szpądrowskiego (1833–1912) i Balbiny z domu Morawskiej (zm. 1883). Jego rodzeństwem byli m.in. ksiądz Leonard Szpądrowski (1873–1931, proboszcz m.in. w Godzianowie oraz pierwszy proboszcz i budowniczy kościoła św. Izydora w Markach), Henryk Marceli Szpądrowski (1867–1916) oraz Ferdynand Stefan Szpądrowski (1876–1958, warszawski kupiec, ojciec kolarza olimpijczyka i powstańca warszawskiego Jana Tadeusza Szpądrowskiego).