Odwłok ma szew między pierwszym i drugim z widocznych sternitów wyraźnie wklęsły i falisty, natomiast między pozostałymi sternitami szwy są proste. Szczecinki i łuski na sternitach są skąpo rozmieszczone. Samcze genitalia cechują się smukłymi, szeroko rozstawionymi paramerami oraz nieco dłuższym niż szerszym prąciem z dwoma smukłymi sklerytami i flagellum w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma małą, owalną płytkę z V-kształtnymi ramionami wewnętrznymi i wklęśniętym brzegiem szczytowym. Gonokoksyty są prawie trójkątne w połowie nasadowej i cienkie, rurkowate w połowie szczytowej, na wierzchołku tępo ścięte.
Ekologia i występowanie Owady te bytują wśród ściółki i martwej materii roślinnej zgromadzonej pod krzewami.
Rodzaj jest endemiczny dla Południowej Afryki w krainie etiopskiej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2026 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zootaxa”. Nazwa rodzajowa pochodzi od lokalizacji typowej gatunku typowego – Calitzdorpu.
Do rodzaju zalicza się trzy opisane gatunki: Calitzdorpia andersoni Borovec et Meregalli, 2026 Calitzdorpia montaguensis Borovec et Meregalli, 2026 Calitzdorpia occulta Borovec et Meregalli, 2026
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2026 roku