Relikty zamku nie są obecnie czytelne w terenie. Leszek Kajzer i Jerzy Augustyniak lokalizowali dawną siedzibę około 800 m na północny zachód od rynku w Nowej Brzeźnicy, na podmokłych łąkach w dolinie niewielkiego potoku Smolnicy, będącego dopływem rzeki Brzeźnicy, obecnie nazywanej Pisią. Śladem dawnego układu wodnego mają być pozostałości fos-stawów.
Położenie w podmokłej dolinie pozwalało wykorzystać wodę jako element systemu obronnego. Z opisów XVI-wiecznych wynika, że główne budowle znajdowały się na kopcu otoczonym fosą, a od strony miasta przylegał do niego drugi człon - przygródek.
Dwór w XVI i XVII wieku
Zespół w XVI wieku
Najpełniejszy obraz siedziby daje lustracja z lat 1564–1565. Zasadnicza zabudowa znajdowała się na kopcu otoczonym fosą, która była wówczas zaniedbana i według lustratorów „zawalony, rogożem zarósł, potrzebuje wyprawy”. Nad fosą znajdował się most z poręczami prowadzący do bramy.
Przy bramie po prawej stronie znajdowała się „komora, którą skarbnicą zowią”. Na piętrze urządzono „komórek 5 z tarcic, między nimi przysionek”.