Po wyleczeniu z ran stanął przed komisją lekarską, która uznała go za zupełnie niezdolnego do służby wojskowej. Jako inwalida wojenny został pozostawiony w służbie czynnej. Nie mogąc pełnić służby liniowej został przydzielony z macierzystego 54 pp do Wojskowego Więzienia Śledczego Nr VI we Lwowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1064. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W styczniu 1924 został przeniesiony do korpusu oficerów administracyjnych (dział naukowo-oświatowy) i przydzielony do Wojskowego Więzienia Śledczego Nr VI na stanowisko referenta oświatowego. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 2. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych (dział naukowo-oświatowy). W sierpniu 1926 został przydzielony z Komendy Miasta Przemyśl do 10 Okręgowego Szefostwa Budownictwa na stanowisko referenta. Później został oddany do dyspozycji komendanta Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. We wrześniu 1927 został przeniesiony do korpusu oficerów sądowych w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i lokatą 5,01 z równoczesnym przydziałem do Prokuratury przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr X w Przemyślu na stanowisko asystenta. W lipcu 1929 został przeniesiony służbowo do WSO X na stanowisko asystenta.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mikołaj Chudziakiewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.