Od 21 września 1945 do 31 sierpnia 1947 pozostawał w Rezerwie Oficerów Dowództwa Jednostek Wojska na Środkowym Wschodzie w Egipcie. 8 października 1947 wrócił do kraju, zamieszkał w Legnicy, gdzie był sędzią Sądu Okręgowego, a następnie adwokatem.

Zmarł 24 czerwca 1984 w Legnicy i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Komunalnym (sektor A9, rząd 1, miejsce 25). Pozostawił wspomnienia „Z sercem do Polski. Wspomnienia oficera audytora”.

20 kwietnia 1929 we Lwowie ożenił się z Marią z Tarasów (1903–1998), córką Ludwika Tarasa i Marii z domu Moszoro, Ormianką, nauczycielką, wnuczką powstańca styczniowego, z którą miał syna Mieczysława Ludwika Kazimierza (1931–2023), architekta, urbanistę. Żona z synem była deportowana do Semipałatyńska, a następnie ewakuowana do Teheranu..

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5630 – 27 września 1922 Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie (po raz drugi) Złoty Krzyż Zasługi – 25 maja 1939 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości włoskie Krzyż Zasługi Wojennej – 18 lutego 1926 Brązowy Medal za Męstwo Wojskowe Medal Pamiątkowy Wojny Włosko-Austriackiej 1915–1918 Medal Zwycięstwa

Przypisy