Filozofia bułgarska – narodowa tradycja filozoficzna w ramach filozofii europejskiej, uprawiana w języku bułgarskim, przez Bułgarów, lub na terytorium Bułgarii.
Największe znaczenie w życiu kulturowym Bułgarii miało stworzenie przez Cyryla i Metodego pierwszego pisma słowiańskiego (IX wiek), które położyło podwaliny pod rozwój literatury i społecznej myśli narodu bułgarskiego i innych ludów słowiańskich. Bułgarska myśl filozoficzna zrodziła się u schyłku IX i na początku X wieku. Jej początek z reguły wiąże się z imieniem Jana Egzarchy, który w swych pracach Sześciodniew i in. uzasadniał tezę o stworzenia świata przez Boga, nadaje religijną interpretację dziełom Arystotelesa. Słowiański mit pogański Czarnoboga i Białoboga odegrał pewną rolę w powstaniu (za panowania cara Piotra I) bogomilizmu, który przejął dualizm manicheizmu i paulicjanów.
Turecki podbój Bułgarii (koniec XIV w.) zahamował rozwój filozofii bułgarskiej. Rozkwit kultury narodowej nastąpił dopiero u schyłku XVIII i na początku XIX w. Powstały bułgarskie drukarnie narodowe, pojawiły się bułgarskie gazety i czasopisma.