Wszystkie trzy anteny LTAMDS są aktywnymi antenami z elektronicznie sterowaną wiązką , wykorzystującymi półprzewodnikowe moduły nadawczo-odbiorcze (ang. transmit/receive modules, T/R) wykonane w technologii azotku galu (GaN). W antenie AESA elementy promieniujące wraz z modułami nadawczo-odbiorczymi tworzą szyk antenowy (ang. antenna array), a kierunek, kształt i moc wiązki mogą być zmieniane elektronicznie bez mechanicznego obracania anteny.
Stacja może jednocześnie wykrywać i śledzić wiele celów aerodynamicznych oraz balistycznych. Dane radiolokacyjne są przekazywane do systemu IBCS, który integruje informacje z różnych stacji radiolokacyjnych i innych sensorów oraz umożliwia ich wykorzystanie przez środki rażenia wchodzące w skład zintegrowanego systemu obrony powietrznej.
Historia Prace koncepcyjne nad następcą AN/MPQ-65 rozpoczęto w ramach programu LTAMDS w połowie lat 2010.