Morfologia thumb|left|Migdałecznik chebułowiec Pokrój Migdałecznik chebułowiec jest silnie rozgałęzionym drzewem, osiągającym zwykle od 7,5 do 30 m wysokości, z pniem o średnicy od 50 cm do 3 m (rzadko 4 m). Kora jest gruba, barwy ciemnobrązowej lub szarej do czarniawej, spękana. Młode pędy są gęsto owłosione. Włoski płowe, rzadziej srebrzyste. Gałązki są brązowawe lub szarawe, obłe, nagie, o średnicy 3–8 mm, z białymi, wydłużonymi przetchlinkami.
Liście Ulistnienie rośliny jest skrętoległe lub niemal naprzeciwległe. Ogonki liściowe mają długość od (4–)10 do 25 mm i grubość około 1,5–3,5 mm. Z wierzchu są bruzdowane i drobno owłosione. Przy wierzchołku ogonka obecne są dwa siedzące gruczołki kształtu tarczowatego lub guzkowatego, o średnicy do 2 mm. Zazwyczaj w miejscu połączenia ogonka z blaszką liściową lub na samej blaszce obecne jest jedno lub dwa okrągłe lub owalne domacja o średnicy 1–2 mm. Blaszki liściowe są całobrzegie i mają kształt od podługowatoeliptycznego, eliptycznego lub szerokoeliptycznego do jajowatopodługowatego lub jajowatego. Osiągają wymiary (6–)10–28×(3,5–)4–13 cm. U nasady są zaokrąglone, tępe do zwężonych i często zbiegające po ogonku. Wierzchołki blaszek są ostre, kończykowate do długokończastych, z kończykiem o długości do 7 mm, lub zaokrąglone.