mały|Kościół z XV wieku w Stężycy Zjazd w Stężycy – ogólnopaństwowy zjazd szlachty i senatorów Rzeczypospolitej Obojga Narodów, obradujący pod Stężycą nad Wisłą od 12 maja do 4 czerwca 1575 roku, w okresie bezkrólewia po wyjeździe króla Henryka Walezego z Polski. Zjazd miał przekształcić się w zgromadzenie elekcyjne i dokonać wyboru nowego monarchy, jednak wskutek sporów między senatem a szlachtą zakończył się bez przeprowadzenia elekcjiEwa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s. 183–198..

Geneza Po opuszczeniu Rzeczypospolitej przez Henryka Walezego w czerwcu 1574 roku nie było początkowo jasne, czy należy uznać, że rozpoczęło się nowe bezkrólewie. Podczas konwokacji warszawskiej w 1574 roku postanowiono oczekiwać na powrót monarchy do 12 maja 1575 roku. Jeżeli Henryk nie powróciłby do tego dnia, zgromadzenie zwołane do Stężycy miało uzyskać charakter zjazdu elekcyjnego i przystąpić do wyboru jego następcy.

Henryk Walezy nie przybył do Polski w wyznaczonym terminie.