Wyrostek ogonkowaty występuje także na goleniach środkowych, ale nie na tylnych, gdzie za to obecna jest ostroga.
Odwłok ma nieco szersze niż dłuższe, oddzielone prostymi szwami widoczne sternity, z których pierwszy jest tak długi jak trzy następne razem wzięte, zaś piąty u samca na wierzchołku tępo ścięty, a u samicy zaokrąglony. Genitalia samca cechują się krótkim i na przedzie zakrzywionym spiculum gastrale, smukłym, przeciętnie długim prąciem o prawie trójkątnym szczycie, dwukrotnie od prącia dłuższymi temonami, pełnym pierścieniem tegmenu, krótkimi, słabo zesklerotyzowanymi i od nasady oddzielonymi paramerami oraz tak długim jak średnica pierścienia tegmenu manubrium. Ósmy sternit samicy ma szerszą niż dłuższą, parasolowatą płytkę o błoniastym brzegu tylnym i nieco od płytki dłuższą, zakończoną w jej obrębie, cienką apodemę. Krótkie, szerokie, prawie trójkątne, równomiernie ku szczytowi zwężone gonokoksyty mają przedwierzchołkowo umieszczone, krótkie, ku bokom wystające gonostyliki. Zbiornik nasienny cechuje się nieznacznie zakrzywionym cornu, zaokrąglonym korpusem, nieco dłuższym niż szerszym i na szczycie zaokrąglonym ramieniem oraz krótszą i szerszą od tegoż, zaokrągloną szyjką.