W opinii Kevina Pressa z magazynu Exclaim! „album po tylu latach nadal prezentuje się znakomicie”, a „Mr. Henri Rousseau’s Dream” to jeden z najciekawszych utworów, będący hołdem dla dżungli, którą tak bardzo lubił wielki francuski malarz postimpresjonistyczny” Podsumowując recenzję autor stwierdził, że „po trzech i pół dekadach Through the Looking Glass pozostaje zarówno fascynującym osiągnięciem, jak i przyjemnym doświadczeniem słuchowym”.
Według Aarona Coultate z magazynu Resident Advisor wznowienie albumu to „spóźnione uznanie dla Takady – japońskiej kompozytorki i perkusistki”, które „ukazało kanon minimalizmu i ambientu jako znacznie bardziej różnorodny, niż sugerowałaby obecność jedynie takich uznanych nazwisk jak Steve Reich, Philip Glass czy Terry Riley”.
Zdaniem Erica Bernaska ze Spectrum Culture album Through the Looking Glass „można by śmiało zaklasyfikować jako ambientowo-minimalistyczny, bardziej bezpośrednio przypominający twórczość Briana Eno i Steve’a Reicha.