Jako szef pionu niemieckiego sprawował bezpośredni nadzór nad berlińską placówką wywiadowczą „In.3”, kierowaną przez rtm. Jerzego Sosnowskiego. Wobec pojawiających się w centrali podejrzeń, że sukcesy Sosnowskiego mogą być wynikiem niemieckiej mistyfikacji, Studencki osobiście udał się do Berlina na inspekcję siatki wywiadowczej. Spotkał się wówczas z Sosnowskim oraz jego kluczową informatorką Benitą von Falkenhayn, weryfikując autentyczność zdobytych materiałów. Prowadził negocjacje w sprawie zakupu niemieckich planów operacyjnych i mobilizacyjnych Reichswehry przeciwko Polsce (tzw. planu Organisation-Kriegspiel) i pozostawał głównym protektorem oraz obrońcą placówki berlińskiej w Warszawie.

Zmarł nagle w trakcie pełnienia obowiązków służbowych 21 grudnia 1929 roku w Warszawie. Jego niespodziewana śmierć osłabiła pozycję Sosnowskiego w centrali „Dwójki”, a kierownictwo Samodzielnego Wydziału IIa objął ppłk dypl.