Następnie Eva von Roy powróciła do domu rodziców w Braniewie, zajmując się pracami ręcznymi, muzyką i malarstwem. Ponadto pobierała lekcje w zakresie prowadzenia gospodarstwa domowego. Następnie rozpoczęła pracę jako sprzedawczyni w firmie ojca, który prowadził małą wytwórnię likierów. Po śmierci ojca w styczniu 1890 roku matka powierzyła jej zarządzanie rodzinnym przedsiębiorstwem. Potrzebną do tego wiedzę kupiecką i finansową zdobywała, uczęszczając na kursy korespondencyjneVon Roy. Zweig Braunsberg, Hermann Thiessen collection, film 26, Film No. 26 (images), Genealogical correspondence and notes – Folders 91–225, scans 16, 17, 18..
Około 1895 roku, po sprzedaży rodzinnego przedsiębiorstwa i majątku w Braniewie, przeprowadziła się do Berlina, gdzie pracowała między innymi jako księgowa. Następnie wyjechała do pracy w Anglii, by po dziewięciu miesiącach pobytu na Wyspach powrócić do rodziny i zamieszkać z matką i siostrą w Królewcu. Tam, co najmniej od 1901 roku, zaczęła walczyć o prawa pracownic – początkowo jako wolontariuszka. Została wybrana na pierwszą przewodniczącą zarządu Stowarzyszenia Pomocy dla Pracownic w Handlu Kaufmännische und gewerbliche Hilfsverein für weibliche Angestellte.