Eva von Roy została wybrana na przewodniczącą zarządu oddziału we Frankfurcie i kierowała frankfurckim oddziałem co najmniej do końca 1917 roku. Na początku stycznia 1914 roku przejęła również obowiązki w biurze informacji o wyborach do kas chorych, utworzonym przez Niemiecki Związek na rzecz Praw Wyborczych Kobiet (Deutscher Verband für Frauenstimmrecht). Wraz z wybuchem I wojny światowej w 1914 roku, stowarzyszenia sufrażystek wkrótce zmieniły charakter działalności na rzecz wsparcia działań wojennych. Eva von Roy dołączyła do Narodowej Służby Kobiet (Nationaler Frauendienst). Za swoją służbę podczas I wojny światowej została 27 stycznia 1917 roku odznaczona Medalem Czerwonego Krzyża Trzeciej Klasy (Rote Kreuz-Medaille), ponadto została uhonorowana Krzyżem Zasługi Pomocy Wojskowej.
W lipcu 1917 roku zmarła matka Evy von Roy, a miesiąc później, w sierpniu, brat Felix. Eva została sama z siostrą Elise. 12 lipca 1920 roku obie siostry Eva i Elise von Roy zmarły w wyniku zatrucia się gazem, przypuszcza się, że popełniły samobójstwo.