Był to drugi z rzędu sezon, w którym Polak nie zdobył złotego medalu Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów – ostatnio taka sytuacja utrzymywała się w latach 2007–2010.
Medaliści zostali wyłonieni na podstawie sumy punktów zdobytych w trzech turniejach finałowych, rozegranych w Målilli, Łodzi i Vojens.
W każdym turnieju uczestniczyło 15 stałych uczestników (12 z turniejów kwalifikacyjnych i 3 ze stałymi „dzikimi kartami”) oraz 1 zawodnik z dziką kartą na daną rundę.
Tytułu z 2025 roku nie bronił Ukrainiec Nazar Parnicki, który – co było sporą niespodzianką – nie uzyskał awansu w rundzie kwalifikacyjnej w Pardubicach, a stałe dzikie karty otrzymali inni zawodnicy.
Przed 2. rundą w Łodzi prowadzący w klasyfikacji generalnej Wiktor Przyjemski doznał w finale MIMP w Bydgoszczy poważnej kontuzji (złamania obojczyka i kilku żeber). Z tego powodu Polak opuścił zawody w Łodzi, tracąc pozycję lidera cyklu; zastąpił go pierwszy rezerwowy cyklu, Niemiec Janek Konzack. Przyjemski powrócił do startów w decydującej rundzie w Vojens. Przed tą rundą urazu doznał także Maksymilian Pawełczak, który upadł w finale IME U19 w Krško.