Przełęcz Tizi n-Tiszka (berb. , trl. Tizi n Ticka; , trl. Tīzī n-Tīshkah; fr. Tizi-n-Tichka) – przełęcz w Atlasie Wysokim w Maroku, położona w połowie drogi między Marrakeszem a Warzazatem.

Przez przełęcz przebiega droga krajowa (dawniej P31), wybudowana w latach 1924–1936 przez francuską Legię Cudzoziemską.

Dawniej uważano, że ostatni lew berberyjski został odstrzelony w pobliżu przełęczy Tizi n-Tiszka w 1942 roku. Współczesne badania sugerują jednak, że niewielkie populacje tego podgatunku mogły przetrwać na wolności w trudno dostępnych rejonach Algierii do przełomu lat 50. i 60. XX wieku.

Geografia Przełęcz Tizi n-Tiszka leży na wysokości 2260 m n.p.m. i rozdziela masyw Tubkal od masywu Ighil Makun. Znajduje się w zlewni wadi Tansift. Średnie miesięczne temperatury wynoszą tam od 12,3 do 28,2°C, a roczna suma opadów sięga od 600 do 800 mm.

Geologia Przełęcz Tizi n-Tiszka jest jednym z niewielu miejsc w Maroku, w których odkrywają się warstwy skał dewońskich. Są one zbudowane z ciemnych wapieni przeławiconych czarnymi łupkami ilastymi, przy czym warstwy wapieni przechodzą stopniowo w margle;