Zapas amunicji wynosił 1000 sztuk (czyli 100 pocisków na działo).
Artyleria małokalibrowa składała się początkowo z 10 pięciolufowych działek kalibru 3,7 cm Hotchkiss M1873 (w późniejszym czasie zostały całkowicie usunięte).
Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze podwodne wyrzutnie kalibru 450 mm umieszczone na wysokości przedniego masztu z każdej burty, z łącznym zapasem pięciu torped. Używane początkowo torpedy typu C45/91S miały długość 5,1 metra, masę 550 kg (w tym głowica bojowa 197 kg trotylu), a ich zasięg wynosił 500 metrów przy prędkości 33,5 węzła i 1200 metrów przy prędkości 27 węzłów.
Do kierowania ogniem artyleryjskim służyły dwa dalmierze, umieszczone nad głównym i zapasowym stanowiskiem dowodzenia.
Opancerzenie Podstawowym elementem pancerza był wykonany z dwóch warstw zwykłej stali i jednej warstwy stali Kruppa pokład pancerny o grubości maksymalnej w części płaskiej 25 mm na dziobie i rufie oraz 20 mm na śródokręciu, a na bocznych skosach 50 mm. Zrębnice miały grubość 80 mm stali Kruppa. Maski dział kalibru 10,5 cm miały grubość 50 mm na zakrzywionej płycie czołowej, 25 mm na płytach skośnych oraz 20 mm na skośnej płycie dachowej, a wieża dowodzenia chroniona była płytami o grubości od 20 (dach) do 80 mm (ściany boczne);