Krystyna od św. Michała (Christina van Put, ok. 1579–1628) – karmelitanka bosa pochodzenia niderlandzkiego, fundatorka pierwszego klasztoru karmelitanek bosych na ziemiach polskich, mistrzyni nowicjatu oraz dwukrotna przeorysza klasztoru św. Marcina w Krakowie. Formatorka pierwszego pokolenia karmelitanek bosych związanych z rozwojem terezjańskiej reformy Karmelu w Rzeczypospolitej.
Pochodzenie i rodzina Urodziła się około 1579 r. w Venlo nad Mozą w Niderlandach Południowych jako czwarte dziecko Johana van Put, burmistrza Venlo, i Gertrudy Segers. Była młodszą siostrą Erycjusza Puteanusa (Erijk van Putte, 1574–1646), niderlandzkiego humanisty, filologa i profesora uniwersytetu w Lowanium. Matkę straciła 5 września 1583 r., mając około czterech lat. Od 1585 r. wychowywała się pod opieką drugiej żony ojca, Barbary Slingelant. W domu rodzinnym otrzymała staranne wychowanie i wykształcenie. Znała język niderlandzki, łacinę, francuski, włoski, angielski i niemiecki.