Edward Siekierzycki (ur. w 1935 w Sławkowie k. Nieświeża, zm. 29 lutego 2000 w Szczecinie) – polski slawista, językoznawca. Był profesorem Uniwersytetu SzczecińskiegoEwa Komorowska: Edward Siekierzycki (1935-2000), w: Uniwersytet Szczeciński na przełomie wieków i czasów 1985-2010 pod red. Włodzimierza Stępińskiego i Waldemara Tarczyńskiego, Szczecin 2010, s. 486-488..
Życiorys Urodził się w miejscowości Sławkowo na ówczesnych wschodnich kresach Polski (obecnie Białoruś). W roku 1952 ukończył studia filologii rosyjskiej na Uniwersytecie we Wrocławiu. W 1971 uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM), a w roku 1985 na UAM habilitował się na podstawie rozprawy o synonimicznych związkach derywacyjnych rosyjskich przymiotników.
Był jednym ze współorganizatorów Katedry, a następnie Instytutu Filologii Słowiańskiej UAM. Po przejściu do Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Szczecinie włączył się w organizację ośrodka slawistycznego. W latach 1986–1993 pełnił obowiązki prodziekana Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Szczecińskiego (US). Był też wicedyrektorem Instytutu Filologii Słowiańskiej US (1990–1996).
Współpracował z niemieckimi slawistami z Instytutów Slawistyki Uniwersytetu w Rostocku i Uniwersytetu Greifswaldzkiego.