Alfred Górny (ur. 17 stycznia 1915 w Wiedniu, zm. 18 czerwca 2003 w Warszawie) – polski działacz partyjny i państwowy, wydawca, wiceprezydent Wrocławia (od 1945), poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).

Życiorys Na Uniwersytecie Jagiellońskim ukończył studia w Szkole Nauk Politycznych (1935) i Wydziale Prawa i Administracji (1936). Od 1937 do 1938 odbywał służbę wojskową, potem był praktykantem w Dyrekcji Poczty w Katowicach. W czasie kampanii wrześniowej należał do Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”, walczył w bitwie pod Kockiem.

Po wojnie aktywny w Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej). Od stycznia 1945 pracował w Wojewódzkim Komitecie PPS w Krakowie, od czerwca 1945 wchodził w skład Rady Naczelnej PPS (do rozwiązania partii w 1948), zaś od 1947 do 1948 kierował strukturami PPS w województwie gdańskim. Również w czerwcu 1945 został wiceprezydentem Wrocławia (co najmniej do 1946), od 1946 wchodził w skład tamtejszej Wojewódzkiej Rady Narodowej. W latach 1947–1952 wchodził w skład Sejmu Ustawodawczego z okręgu Bolesławiec, w 1948 wraz z PPS dołączył do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od kwietnia 1948 działał w komitecie przygotowującym zjednoczenie PPR i PPS w województwie gdańskim).