Wehrmachtsausstellung (pol. „Wystawa o zbrodniach Wehrmachtu”) – wystawa objazdowa na temat zbrodni Wehrmachtu zorganizowana przez .

Była ona prezentowana pod tytułem „Vernichtungskrieg. Verbrechen der Wehrmacht” (z niem. „Wojna totalna. Zbrodnie Wehrmachtu”) w latach 1995–1999 w trzydziestu trzech niemieckich i austriackich miastach i dokumentowała, na podstawie prywatnych zdjęć, uwikłanie Wehrmachtu w zbrodnie.

Prezentowała ona powiększenia około 1400 fotografii przedstawiających wybrane zbrodnie popełnione przez Wehrmacht na ludności cywilnej, Żydach i partyzantach w latach 1941–1944.

Wystawa wywołała w Niemczech szeroką dyskusję publiczną na temat indywidualnej i zbiorowej winy niemieckich żołnierzy podczas II wojny światowej. Przeciwnicy zarzucali organizatorom wystawy uogólnianie jednostkowych przypadków na cały Wehrmacht, jednostronność ujęcia i niedostrzeganie skomplikowania problematyki. Młodzi ludzie globalnie potępiali zachowanie starszej generacji, a ta zarzucała młodzieży niezrozumienie ówczesnej sytuacji (często przymusowej) żołnierzy Wehrmachtu, jak i uwarunkowań totalitarnego państwa.