Jak pokazują przykłady trzęsienia ziemi z 1700 roku, trzęsienia ziemi na Oceanie Indyjskim z 2004 roku oraz trzęsienia ziemi i tsunami u wybrzeży Tōhoku z 2011 roku, trzęsienia ziemi w strefach subdukcji mogą wywoływać wielkie tsunami, dlatego wiele nadmorskich obszarów w regionie opracowało plany ewakuacji na wypadek tsunami w ramach przygotowań na przyszłe trzęsienie ziemi na Wybrzeżu Północno-Zachodnim. Jednak większe pobliskie miasta, zwłaszcza Seattle, Portland, Vancouver, Victoria i Tacoma, mogą być częściowo chronione przed pełną siłą tsunami. Miasta te mają jednak wiele podatnych na zniszczenie konstrukcji, zwłaszcza mostów i niewzmocnionych budynków ceglanych, w związku z czym większość szkód w miastach prawdopodobnie wynikałaby z samego trzęsienia ziemi. Jeden z ekspertów twierdzi, że budynki w Seattle nie są w stanie wytrzymać nawet trzęsienia ziemi o magnitudzie 7,9, takiego jak trzęsienia ziemi w San Francisco z 1906 roku, nie mówiąc już o silniejszym.

Kenneth Murphy, kierujący Regionem X Federalnej Agencji Zarządzania Kryzysowego (FEMA), obejmującym Oregon, Waszyngton, Idaho i Alaskę, stwierdził: „Przyjmujemy założenie, że wszystko na zachód od autostrady międzystanowej nr 5 zostanie zrównane z ziemią”.