Ekspert w dziedzinie baz danych i pionier informatyki dostrzega w stosowaniu przez Lorenzena wielu predykatorów w jednym zdaniu elementarnym analogię do wprowadzenia relacyjnych baz danych przez Edgara F. Codda.
Wypowiedzi o działaniach wprowadza się empraktycznie, na przykład w postaci wezwania: (Peter)(Rzuć)(Kamień). Lorenzen przewidywał, obok zwykłej kopuli „jest” () , kopulę czynu () („czyni”) oraz kopulę dziania się () . Zdanie „Tilman nosić wiadrami wodę do domu.” uznaje się zatem za zdanie elementarne. Kopula nie jest predykatorem, czynność „nosić” jest natomiast predykatorem własnym (). Predykatory własne to predykatory istotne (tu: rzeczowniki i czasowniki), które mogą (w razie potrzeby) stać samodzielnie po prawej stronie kopuli.
Ta dokonana przez Lorenzena rewizja podejścia budzi spory w konstruktywnej teorii nauki. Można ją interpretować jako odejście od podejścia filozoficznojęzykowego późnej filozofii Wittgensteina. Kuno Lorenz nie uznaje za właściwe ani wprowadzania kopuli czynu, ani dopuszczania czynności jako predykatorów własnych. W wypowiedzi „Ptak śpiewać” słowo „śpiewać” nie jest już konstruowane jako artykulator schematu „śpiewać”.