Tło W artykule „Mathematical Truth” z 1973 roku wskazał problem, przed którym staje filozofia matematyki. Zdaniem Benacerrafa zdania matematyczne, takie jak „dwa jest liczbą pierwszą”, implikują istnienie obiektów matematycznych. Twierdzenie to uzasadniał przekonaniem, że matematyka nie powinna mieć własnej, odrębnej semantyki. Innymi słowy, znaczenie zdań matematycznych powinno podlegać tym samym regułom co znaczenie zdań każdego innego rodzaju. Jeśli na przykład zdanie „Mars jest planetą” implikuje istnienie planety Mars, to zdanie „dwa jest liczbą pierwszą” również powinno implikować istnienie liczby dwa. Zdaniem Benacerrafa jednak, gdyby obiekty matematyczne istniały, byłyby niepoznawalne. Obiekty matematyczne – o ile istnieją – są bowiem przedmiotami abstrakcyjnymi: przedmiotami, które nie mogą niczego powodować i nie są umiejscowione w czasie ani w przestrzeni. Benacerraf argumentował, opierając się na , że wiedza o takich przedmiotach byłaby niemożliwa, ponieważ nie mogą one wejść z nikim w kontakt przyczynowy. Nazywa się to epistemologicznym problemem Benacerrafa, ponieważ dotyczy epistemologii matematyki, czyli tego, skąd bierze się ludzka wiedza o matematyce.