Henning Karl Adam von Koss (ur. 13 grudnia 1855 w Łętowie (Lantow), zm. 12 kwietnia 1913 w Berlinie) – kompozytor, krytyk i redaktor muzyczny - tworzył przede wszystkim pieśni na głos z fortepianem.
Życiorys Urodził się w majątku pomorskiego rodu von Koss herbu Kos II w Łętowie koło Lęborka na Pomorzu. Był najstarszym synem Wilhelma Theodora von Koss, właściciela Łętowa i Gardkowic. Poświęcił się działaności artystycznej. Zarządzanie rodzinnym majątkiem przejął jego brat Erich Adam Arved Clemens von Koss.
Kształcił się u Theodora Kullaka (1818–1882) pianisty, kompozytora i pedagoga, założyciela berlińskiej Neue Akademie der Tonkunst, jednej z największych prywatnych szkół muzycznych w Niemczech w drugiej połowie XIX wieku. Działał następnie w Berlinie jako kompozytor i krytyk muzyczny; od 1888 był związany z berlińską gazetą Kreuzzeitung jako redaktor i krytyk muzyczny.
Twórczość Henning von Koss komponował głównie pieśni solowe z fortepianem. Jego pierwsze znane zbiory ukazywały się od końca lat 70. XIX wieku. Sieben Lieder op. 1 do tekstów Heinricha Heinego wydano w Halle w 1879 roku.