Najbardziej podstawową strukturą geometryczną jest w tym ujęciu linia, a nie znane z topologii zbiory otwarte (z których w standardowym ujęciu buduje się pojęcie ciągłości), geometrię zaś nadaje czasoprzestrzeni czas. Tom drugi ma wyrazić w nowym języku klasyczne i relatywistyczne struktury czasoprzestrzenne oraz zbadać dyskretne czasoprzestrzenie relatywistyczne. nie znalazł w tomie błędów czysto matematycznych, ale skrytykował nadawanie standardowym terminom, takim jak „ciągły” i „otwarty”, niestandardowego znaczenia oraz podawane przez autora interpretacje historyczne. Ostateczną ocenę projektu uzależnił od tomu drugiego.
W (2019) Maudlin przedstawia teorię kwantową w sposób zrywający z układem klasycznych podręczników. Zamiast wyprowadzać ją z listy postulatów o pomiarze, traktuje stan kwantowy jako odrębną kategorię rzeczywistości, a zasadniczą część książki poświęca trzem ujęciom, które uznaje za pełnoprawne teorie kwantowe: , teorii fali pilotującej oraz koncepcji wielu światów. Według niego teoria fizyczna ma jasno określać, co istnieje (ontologia) i jak to się zachowuje (dynamika).