Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1510 w Klonowcu był folwark, 4 łany i 5 prętów osiadłych w tym jeden łan, który dawniej był sołeckim, a także 6 łanów i 7 prętów ról opuszczonych, które pod uprawę wynajmowano miejscowym kmieciom. W 1530 Klonowiec zapłacił pobór podatkowy z 3 łanów. W 1563 miał miejsce pobór z 5 łanów, karczmy dorocznej oraz dwóch komorników. W 1564 wieś Klonowiec należała do panów Rozdrażewskich, którzy zapłacili podatki od 5 łanów. W 1581 pobrano podatki z 11 łanów, dwóch zagrodników „wymłockowych”, owczarza, który wypasał 20 owiec, 5 komorników posiadających bydło oraz 5 komorników nie posiadających bydła.
W 1517 Andrzej Bieganowski z Bieganowa koło Środy w powiecie pyzdrskim sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu synowi Janowi jeden łan w Klonowcu nabyty uprzednio na takich samych warunkach od Michała Żegrowskiego. W 1524 Jan Bieganowski sprzedał ten łan na takich samych warunkach za 10 grzywien burgrabiemu ziemskiemu kościańskiemu Piotrowi Ossowskiemu posiadaczowi Wilkowa Polskiego. W 1535 Jan Klonowski sprzedał Klonowiec z zastrzeżeniem prawa odkupu za 100 grzywien Janowi Ujejskiemu starszemu z Ujazdu koło Grodziska.