Historia Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski. Początkowo była wsią szlachecką, własnością polskiej szlachty z rodu Kręskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później do Nadelwiczów-Kręskich. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1440 miejscowość odnotowana została w powiecie kościańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1334 była siedzibą własnej parafii .
Pierwszy zachowany zapis historyczny o wsi pochodzi z 1293 kiedy to kasztelan zbąski Wojciech z Lubrzy w uznaniu zasług nadał Teodorykowi synowi Szymona, swemu słudze 14 łanów ziemi we wsi Kręcko oraz dwa łany w Szczańcu. W 1334 Mikosz z Kiebłowa (obecnie to Kębłowo) syn Bodzenty, który pochodził z rodu Jeleni-Niałków, podarował Kręcko swojemu rycerzowi Benczowi de Noblisczicze, najprawdopodobniej pochodzącemu z Nebelschütz na Łużycach, które w pierwszej połowie XIV wieku należało do Królestwa Czech pod rządami Jana Luksemburskiego tytularnego króla Polski w latach 1310-1335.