Późniejsze życie W 1919 roku John Jellicoe otrzymał tytuł wicehrabiego (viscount Jellicoe of Scapa) i promocję na stopień admirała floty (Admiral of the Fleet). Od września 1920 roku do listopada 1924 roku był gubernatorem generalnym Nowej Zelandii. W 1925 roku został hrabią (Earl Jellicoe of Scapa). Po powrocie do Wielkiej Brytanii wciąż udzielał się publicznie, był między innymi przewodniczącym Royal British Legion.
Po zakończeniu I wojny światowej admirał Jellicoe napisał dwie książki wspomnieniowe, w których odpowiadał między innymi na krytykę swych działań w bitwie jutlandzkiej. Zmarł 20 listopada 1935 roku w londyńskiej dzielnicy Kensington.
Synem Johna Jellicoe był George Jellicoe, 2. hrabia Jellicoe.
Bibliografia Victoria Carolan, WW1 at Sea, Harpenden, Herts, 2007,
Spencer C. Tucker (red.), The Encyclopedia of World War I, Santa Barbara 2005,
Kategoria:Brytyjscy admirałowie Kategoria:Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktoriańskim Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi (Wielka Brytania) Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1935 Kategoria:Gubernatorzy generalni Nowej Zelandii Kategoria:Ludzie urodzeni w Southampton