W 1445 zapisali oni swojej matce Burnecie z Janów Młyna po 100 grzywien posagu oraz wiana na wsiach dziedzicznych, które wspólnie posiadali na zasadzie niedziału: Śmiłowo koło Szamotuł, Środkę koło Wronek, Kierzkowo koło Barcina w powiecie kcynskim oraz połowy wsi Krucz oraz Mirucin. W 1447 Jan II toczył procesy z Mikołajem oraz z Jakubem i Maciejem z Dobieszewic koło Pakości w powiecie pow. gnieźnieńskim. W procesach tych Burneta, wdowa po Janie I Janowskim, okazała dokument wienny, a sąd utrzymał go w mocy. W 1462 jako dziedzic wsi odnotowany został Jan II Janowski, a w 1465 wspomniany został jako już zmarły.
W 1505 Feliks Obornicki z Gaju Wielkiego sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu za 150 grzywien połowę wsi Gaj Wielki oraz całe części jakie posiadał we wsiach Krucz oraz Hamrzysko swojemu młodszemu rodzeństwu przyrodniemu Andrzejowi, Piotrowi, Stanisławowi, Wawrzyńcowi, Janowi, Katarzynie oraz Elżbiecie z Włościejewek jako rekompensatę za posag ich matki Elżbiety oprawiony przez jej męża Aleksandra Obornickiego na połowach wsi Gaj Wielki, Stramnica oraz na całej wsi królewskiej Bogdanowo.