Po wygaśnięciu linii Piastów śląskich, 10 marca 1676 r. Księstwo wołowskie wraz z Krzydliną przeszło pod władzę Habsburgów. Krzydlina Mała w 1787 r. miała 1 kościół, 1 folwark, 1 szkołę, 1 młyn wodny, 1 młyn na wiatr i dwie gospody. Liczyła 376 mieszkańców, z tego 22 chłopów rolnych, 28 zagrodników i 30 chałupników, czyli chłopów bezrolnych. Właścicielami ziemi pozostawali kanonicy z wrocławskiej Wyspy Piaskowej. Ówczesny proboszcz mieszkał w Krzydlinie Małej i zarządzał tzw. dobrami rycerskimi o wielkości 800 morg.
Po sekularyzacji klasztoru krzydlińskiego w 1810 r., zlikwidowano również tutejsze probostwo.
W 1844 r. było tu 96 domów. Z 725 mieszkańców 127 było ewangelikami. Szkoła istniała od 1765 r., od 1892 przedszkole i prowadzona przez katolickie siostry szkoła gospodarstwa domowego (podobna szkoła istniała także w Wołowie – lekcje dla dziewcząt ze wsi prowadzone były w okresie zimowym przez 2 nauczycielki). W 1925 r. została uznana za szkołę publiczną, a w 1927 otrzymała nowy budynek. Siostry Notre Dame przybyły do Krzydliny już w 1861 r. i przejęły edukację szkolną dziewcząt. W późniejszym okresie musiały jednak zatrudnić świeckiego nauczyciela. Od 1892 r. we wsi funkcjonowało także ambulatorium.