Pasma górskie w Europie dzielimy według okresu powstania na: marealbidy, svekofenidy i karelidy, powstałe w orogenezach prekambryjskich (ponad 542 mln lat temu), kaledonidy, powstałe w orogenezie kaledońskiej trwającej od kambru po wczesny dewon (542 do 359 mln lat temu), hercynidy, powstałe w orogenezie hercyńskiej trwającej od późnego syluru do końca permu (444 do 251 mln lat temu), alpidy, powstałe w orogenezie alpejskiej, która zaczęła się 130 mln lat temu i trwa nadal, przy czym jej największe natężenie przypadło na trzeciorzęd.
Najstarsze pasma marealbidów, svekofenidów i karelidów zostały niemal w całości zrównane. Jedynymi ich reliktami są wzniesienia tarczy fennoskandzkiej – Chibiny na Półwyspie Kolskim i wzgórza Maanselkä w Karelii.
Kaledonidy również uległy zrównaniu, ale zostały wydźwignięte podczas późniejszych orogenez. Największymi pasmami kaledonidów w Europie są Góry Kambryjskie, Góry Pennińskie, Góry Kaledońskie i góry Grampian w Wielkiej Brytanii oraz Góry Skandynawskie. Kaledonidy zostały poddane intensywnemu działaniu lądolodu, który w znacznej mierze ukształtował ich rzeźbę.