Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego. Pierwotnie była zamieszkana przez tzw. Morawców, jeszcze w XVII wieku językiem kazań był język morawski (gwary laskie)Mapa Zasięg mowy polskie na Śląsku około połowy XVII wieku. Opracował Tadeusz Ładogórski w: Historia Śląska pod redakcją Karola Maleczyńskiego, Wrocław 1966, Tom 1, cz. 3., na początku XX wieku była już niemieckojęzyczna. W granicach Polski od końca II wojny światowej. Po drugiej wojnie światowej Morawców uznano za ludność polską i pozwolono im pozostać. Po 1956 nastąpiła fala emigracji do Niemiec.
Od XIX w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono na ozdobnym kartuszu krzyż i leżący pod krzyżem półksiężyc (herb Szeliga).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: kościół par. pw. św. Bartłomieja, z l. 1756-63, 1906 r., wypis z księgi rejestru.
Zobacz też Księże Kopacze Księże Młyny
Przypisy
Kategoria:Księże Pole