"Obrub Woroszyły, który trzymają Wasil, Makar Daniłowiczy, Sawka Czysz z inszemi, płacą z niego kop 4."Wysokość opłaty 4 kopy groszy wskazuje, że obrub liczył 4 włóki (zwykle w tych czasach płacono 60 groszy od jednej włóki).
Kolejna wzmianka o Woroszyłowszczyźnie pochodzi z 1577 roku, kiedy obrub ten znajdował się w ręku – dworzanina Zygmunta Augusta, któremu monarcha wydzielił ze starostwa suraskiego "obrub Woroszyłowszczyzna" liczący 6 włók.
Na przełomie XVII i XVIII w. folwark Woroszyłowszczyzna był przekazany proboszczowi juchnowieckiemu.S. Niewiński. Juchnowiec: dzieje parafii. Białystok: Archiwum Diecezjalne: Wydawnictwo BUK, 2006. , .
Woroszyłowszczyzna przez długie lata była małą osadą. Zamieszkiwała tu tylko jedna rodzina.
W roku 1865 spotykamy pierwszy raz zapisaną nazwę wsi w postaci Księżyna.
W roku 1886 ten folwark kupił Bernard Zaczeniuk. W latach 80. XIX w. powstała kompozycja dworskaMaroszek J., Kosmaczewska J., Postołowicz L. Księżyno. Biuro Badań i Dokumentacji Zabytków w Białymstoku.1985. Bernard Zaczeniuk wzniósł murowany dom mieszkalny na wzgórzu, które opadało w kierunku rzeczki Horodnianki. Oś główna domu wiodła w kierunku cmentarza dworskiego w sąsiednich Ignatkach.