W 1475 Kuligowo odnotowano w wykazie zaległości podatkowych. W 1508 miał miejsce pobór podatków: z 10 kwart roli płacono po 3 grosze. W 1509 pobór z 10 kwart roli oraz od sołtysa gospodarującego na półłankach. W 1563 odnotowano kolejny pobór podatkowy z 5 łanów, od karczma dorocznej oraz jednego komornika. W 1564 we wsi było 10 półłanków, a także było dwóch karczmarzy oraz dwóch zagrodników. W tym roku 2 łany należały do sołectwa, z których sołtys płacił biskupowi poznańskiemu 2 złote i 4 grosze. W 1577 płatnikiem podatków ze wsi był biskup poznański. W 1580 zapłacił podatki z 5 łanów we wsi, a także od 5 zagrodników, komornika, jednego łana sołtysiego, od karczmy dorocznej stojącej na półłanku.
W 1634 imiennie wymieniony został sołtys wsi Maciej Gala. Na jego prośbę biskup poznański zachował go w posiadaniu sołectwa w Kuligowie, udzielając mu na nim dożywocia. Sołectwo miało wówczas jeden łan oraz dwie zagrody. Biskup zezwolił sołtysowi na łowienie ryb więcierzami w Obrze oraz w jeziorach Głęboczek, Mechacz i Krużyńskie. Przywilej łowienia ryb był zwyczajowym prawem również dla poprzedników sołtysa.