W 1546 wieś została wspomniana przy rozgraniczeniu dóbr Czarnków z dobrami wieleńskimi. Obie strony zeznały przed sądem ziemskim, że Kuźnica Żelichowska nad rzeką „Trzebinią” (obecnie Słopica) należała do dóbr Wieleń. Stare piece hutnicze znajdowały się pomiędzy Kuźnicą Żelichowską a jeziorem zwanym kiedyś „Płonnik” (obecnie Jezioro Polne), lecz teren ten wówczas był już zarośnięty drzewami. Pomiędzy wsią a lasem Dzierzązna znajdowała się „Mistrzewska Łąka”, którą dzierżawił mistrz z miejscowej kuźnicy. W 1565 w miejscowości odnotowano stawek na rzece Trzebini o wymiarach 2x0,5 staja, który był głęboki na dwa sążnie. Pływały w nim szczupaki oraz okonie. Miał on charakter stały i nie spuszczano z niego wody.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych dzięki czemu zachował się XVI wieczny obraz wsi. W 1563 Hamer Dalszy zapłacił pobór podatkowy od trzech kół młyńskich oraz od 11 rzemieślników. W 1565 odnotowano, że wieś leżała pomiędzy lasami nad rzeką Trzebinią i była oddalona od Wielenia o wielką milę. Hamernik zbudował młynik o jednym kole, posiadał dwa ogrody, dwie łąki oraz barć, z której płacił w ramach podatku rocznie dwie ćwierci miodu. Kuźnik płacił co tydzień w naturze 6 „żelaz płużnych” czyli lemieszy lub płacił rocznie 53 floreny oraz 27 grosze. Przez trzy tygodnie w roku miał wolne.