Sprężarka napędzana za pośrednictwem paska klinowego zwiększała ciśnienie powietrza w układzie dolotowym silnika. Przekładało się to na wzrost momentu obrotowego w całym zakresie obrotów i co za tym idzie wyższą moc maksymalną względem wolnossącego silnika diesla. Rozwiązanie to charakteryzowało się brakiem zjawiska tzw. turbodziury występującego w przypadku doładowania za pomocą turbosprężarki. Pozostałe silniki o zapłonie iskrowym: 1.8 (1840 cm³, 105 KM) - na przełomie 1994 i 1995 roku zastąpiony jednostką 90-konną o tej samej objętości skokowej, 2.0i o mocy 116 KM oraz 6-cylindrowy, 165-konny 2,5 litra. Do sprzedaży specjalnie na rynku amerykańskim opracowano wersję Cronos z nadwoziem typu sedan. Mazda nie miała wersji kombi.
Piąta generacja
thumb|225px|left|Tył 626 sedan przed liftingiem thumb|225px|left|Tył 626 liftback przed liftingiem left|thumb|225x225px|Mazda 626 po liftingu thumb|225px|left|Tył 626 sedan po liftingu thumb|225px|left|Tył 626 liftback po liftingu thumb|225px|left|Tył 626 kombi thumb|225px|left|Wnętrze