Jeszcze przez pół wieku po śmierci postać Macropediusa była sławna i wymieniana w źródłach. W 1565 r. grupa byłych uczniów uczciła swojego mistrza tomem wierszy Apotheosis D. Georgii Macropedii. W następnym stuleciu Macropedius i jego twórczość popadły stopniowo w zapomnienie. Dopiero dwa wieki później odkryli ją na nowo uczeni w Belgii i Niemczech. W XX wieku ukazało się szereg artykułów i książek o jego osobie i twórczości. Powstają nowe opracowania i przekłady jego sztuk na niderlandzki i angielski. Najnowsze opracowanie monograficzne (2005) zawiera reprodukcje jego wszystkich utworów literackich na płycie CD.

Przypisy

Bibliografia A. Dąbrówka, Słownik pisarzy niderlandzkiego obszaru kulturowego, 1999. Gerlo A. et H.D.L. Vervliet, Bibliographie de l’Humanism des Anciens Pays-Bas. Avec un répertoire bibliographique des humanistes et poètes néo-latins, Bruxelles 1972 ; Supplément 1970-1985, M. de Schepper et C. Heesakkers, Bruxelles 1988. Leys, F., L’Hecastus de Macropedius et le ‘Landjuweel’ de Gand (1539), Humanistica Lovaniensia t. 37 (1988) 267-268. Bolte, J., Georgius Macropedius, Rebelles und Aluta (Lateinische Litteraturdenkmäler des XV. und XVI.