w rzeczywistości odbyła się ona dopiero w 1990 r. (tzw. konferencja dwa plus cztery), skutkując potwierdzeniem granicy poczdamskiej przez obowiązujące współcześnie: traktat o ostatecznym uregulowaniu w odniesieniu do Niemiec z 12 września 1990 roku (tzw. traktat 2+4) oraz traktat polsko-niemiecki z 14 listopada 1990 roku o potwierdzeniu istniejącej granicy.
Konferencja poczdamska ustaliła ukaranie zbrodniarzy hitlerowskich (tzw. proces norymberski), przyjęła radziecki program w kwestiach wschodniej granicy Niemiec.
W czasie konferencji prezydent Stanów Zjednoczonych Harry Truman i brytyjski minister spraw zagranicznych Ernest Bevin domagali się od Stalina wycofania Armii Czerwonej z Polski (Stalin odmówił)Mariusz Lesław Krogulski, Okupacja w imię sojuszu, Warszawa 2000, s. 26..
Konferencją analogiczną do spotkań wielkiej trójki, ale dotyczącą Dalekiego Wschodu była konferencja kairska (22–26 listopada 1943).
Stanowisko Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej na konferencji poczdamskiej W lipcu 1945 roku Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej wystosował memorandum w kwestii zachodniej granicy Polski, będący punktem odniesienia wobec polskiego stanowiska podczas konferencji poczdamskiej.