Johann Gottfried von Herder (ur. 25 sierpnia 1744 w Morągu, zm. 18 grudnia 1803 w Weimarze) – niemiecki filozof, pastor i pisarz, którego poglądy wpłynęły znacząco na późniejszy rozwój idei narodu (koncepcja ) oraz filozofii i historii kultury. Był jednym z klasyków weimarskich.
Życiorys mały|lewo|upright|Tablica w miejscu domu Herdera w Morągu Młody Herder wzrastał w duchu pietystycznym. Uczył się w szkole łacińskiej w Morągu. Po ukończeniu szkoły w 1762 r. Herder wyjechał na studia medyczne do Królewca, jednak po krótkim czasie porzucił medycynę i zainteresował się teologią. Został nauczycielem w Collegium Fridericianum, co umożliwiło mu dalszą naukę na Uniwersytecie Albertyna w Królewcu. Do jego nauczycieli należał m.in. Immanuel Kant, który prowadził wykłady z astronomii, logiki, metafizyki, filozofii moralności, matematyki i geografii fizycznej. Herder utrzymywał się ze stypendium oraz z pisania recenzji i wierszy dla wydawanej przez Kanta gazety Königsbergische Zeitung. W latach 1764–1769 przebywał w Rydze, gdzie został zatrudniony jako nauczyciel szkoły katedralnej, a później jako proboszcz pomocniczy w zborze.