W 1503 sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu Janowi z Osiecznej altaryście altarii św. Macieja i Jana Apostołów, Erazma i Katarzyny w kościele w Śremie czynsz w kwocie 6 grzywien na wsi Starzyny i połowie Kiekrza z połową Jeziora Kierskiego oraz na całym Strzeszynie za 100 grzywien.
Miejscowość odnotowały również historyczne rejestry podatkowe. W 1508 wieś zapłaciła wiardunki wojenne z części należącej do Sadowskiego z 0,5 łana 6 groszy, z karczmy 6 groszy. Z części należącej do Kierskich zapłacono od 4 półłanków oraz z karczmy 6 groszy. W 1509 miał miejsce pobór z części Sadowskiego z połowy łana zapłacił on 3 grosze, a z karczmy 3 grosze. Natomiast z części Kierskiego pobrano od 4 półłanków i z karczmy 3 grosze. W 1510 wieś miała 16 łanów. W 1535 pobrano podatki z karczmy . W 1563 miał miejsce pobór z 2,5 łana i z karczmy. W 1580 wieś należała do Macieja Kierskiego, który zapłacił od 4 półłanków, 5 zagrodników oraz od młyna zbożowego.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kiekrz, po jej zniesieniu w gromadzie Rokietnica.