W 1506 biskup poznański Jan Lubrański wydzierżawił dominikanom poznańskim swoją wieś Kiełczewo na dwa lata za 100 złotych dla umożliwienia podróży do Rzymu dominikaninowi z Sochaczewa Wojciechowi swojemu sufraganowi nominatowi.
Od XVI wieku notowane są tradycje piwowarskie we wsi. W 1511 król polski Zygmunt I Stary zareagował na skargę kapituły poznańskiej polecając mieszczanom kościańskim, aby nie przeszkadzali mieszkańcom Kiełczewa szynkować piwa.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych dzięki czemu zachował się XVI wieczny obraz miejscowości. W 1530 miał miejsce pobór z 15 łanów. W 1563 pobór z części wsi należącej do biskupstwa poznańskiego odbył się z 21 łanów, dwóch wiatraków, od 7 rzemieślników, 6 komorników, z części wsi należącej do kapituły poznańskiej natomiast pobrano podatki z jednego łana, od 13 rzemieślników, 5 kramarzy, 6 komorników, 4 piwowarów, dwóch kotłów gorzałczanych do wyrobu wódki. W 1566 pobrano podatki z części należącej do kapituły poznańskiej z jednego łanu roli, 12 rzemieślników, 24 zagrodników, 3 piwowarów, jednego kotła gorzałczanego, 4 komorników, a z części biskupa poznańskiego od 21 łanów kmiecych, dwóch wiatraków, 5 rzemieślników, 31 zagrodników. W 1571 miał miejsce pobór z 21 łanów, od 31 zagrodników, dwóch karczm, dwóch wiatraków.