W 1614 przydzielono trzy pólka grzybowskie chłopom kiełczewskim. Są to ostatnie zachowane zapisy historyczne o sąsiedniej, nieistniejącej już wsi Grzybowo. Historycy uważają, że zostało ono wchłonięte w XVII wieku przez Kiełczewo, z którą było wielokrotnie wymieniane w historycznych dokumentach.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Kiełczew należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Kiełczew należał do okręgu kościańskiego tego powiatu i stanowił odrębny majątek, który należał wówczas do kapituły poznańskiej katedry. Według spisu urzędowego z 1837 roku Kiełczew liczył 965 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 137 dymów (domostw).
Pod koniec XIX wieku Kiełczewo nadal należało do pruskiego powiatu kościańskiego i liczyło 1323 mieszkańców w 139 domostwach. Przeważała ludność katolicka (1243) nad ewangelikami (72) i żydami (8). W Kiełczewie była szkoła elementarna.
Jesienią 1954 część wsi włączono do KościanaDziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 4 grudnia 1954 r., Nr. 20, Poz. 100.