Zarys dziejów wsi (1995).
1426–1772 Wieś lokowana na prawie niemieckim w wyniku saskiej akcji osadniczej jako osada Kaltborn, w wyniku czego powstała nowa grupa etniczna"Ten stok spodobał się Niemcom; głogi, tarninę, krzewy wykarczowali, założyli osadę na stronie od południa wystawionej i od placu nazwali z niemiecka – Kaltborn". ks. Władysław Sarna "Opis powiatu krośnieńskiego" (zob. Głuchoniemcy). Od XV wieku ludność w pewnej części niemiecka, z biegiem czasu uległa polonizacji. W XV w. należała do Kamienieckich. 26 stycznia 1448 r. w wyniku działu dóbr między braćmi Kamienieckimi (Mikołajem, Marcinem i Henrykiem) Kombornia wraz z zamkiem kamienieckim i z wsiami Węglówką, Szklarami, Jabłonicą i Zawadą przypada Henrykowi, co potwierdza wzmianka z 1449 r.
Od 1536 r. Kombornia była własnością Mikołaja Kamienieckiego, a następnie przeszła w posiadanie Bonerów, właścicieli m.in. Ogrodzieńca i Odrzykonia, którzy przekształcili kościół w zbór protestancki (zwrócono go katolikom w 1596 r.).
W latach dziewięćdziesiątych XVI wieku Kombornię przejął wojewoda lubelski Piotr Firlej, a po jego śmierci – syn Piotr Firlej (kasztelan wojnicki). Przez krótki czas dziedzicem wsi był Jędrzej Rappe.