Bojarską przeszłość ma również położona przy trakcie kamieńskim niewielka Wólka.
Przy tym trakcie, nieopodal rzeki Orlej (Orlanka) osadzono bojarów którzy swą miejscowość nazwali Koszelami. O bojarskich początkach wsi świadczy nazwa południowej jej części, brzmiąca właśnie „Bojary”. Bojarom zawdzięcza również swą nazwę położone nieopodal Koszel uroczysko „Bojarska Hora”. Powinnością bojarów Koszelowskich i Wólczańskich było roznoszenie poczty oraz nadzór nad traktem kamieńskim. Mogli się oni ponadto zajmować wydobywaniem i przetapianiem rudy darniowej.
Z Koszel trakt podążał w kierunku starych osad Ruduty (Reduty) i Ruda (Rudka). Dalej trakt biegł przez osadę Obychodnik (dziś Grabowiec), Żarywiec (Dubicze Cerkiewne), by dalej wkroczyć w ostępy Puszczy Kamienieckiej (Puszcza Białowieska). Pierwsza pisana wzmianka o miejscowości wchodzącej w skład obecnej parafii orlańskiej pochodzi z 1495r i dotyczy Koszel. Przywilej ma prawo magdeburskie wydany dla Bielska przez wielkiego księcia Aleksandra, określając granice gruntów miejskich wspomina, że "rozciągają się one z jednej strony do wsi Koszele".